RSS Besleme

Coco, my love ♥

Posted on

Bebekliği 🙂 Kasım 2008

Bilmiyorum neden bu akşam içimden Coco’ya bir şiir yazmak geldi… Eylül ayı onun doğum ayı, en azından öyle tahmin ediyorum… Erken bir doğumgünü kutlaması gibi olsun canım kedime ♥

Bir gün çook uzaklardan elimde valizimle içeri bir girdim seni gördüm!
Miniminiciktin, fazla küçüktün belli ki zalimler annenden seni çok erken ayırıp satmışlardı…
Henüz doğru düzgün yürüyemiyor, koltuklara çıkamıyor inemiyor tırnaklarınla pantolonumdan üzerime tırmanıyordun..
Seni ilk gördüğüm anı hiç unutmadım, sen benim ilk kedimsin…
İlk aşık olduğu anı unutamaması gibi insanın ben de seni eve gelip valizimi bıraktığım anda gördüğümü hiç unutmadım…
Oysa eve bir kedi gelebilir mi sorularına hayır demiştim, bir sene sonra o evden göçüp başka diyarlara gideceğimi biliyordum…
Bir öğrenci evine gelmemen gerektiğini – hele ki bizimkine- biliyordum
Ama benim tüm hayırlarıma rağmen bir gün günlerce evden uzakta iken geri döndüğümde evde seni gördüm..
Ve sana aşık oldum çünkü olmamak mümkün değildi…
Süt kokuyordu ağzın… fazla miniktin… o fazla minikliğin insanı üzüyordu bu kadar da olmaz bu kadar da küçükken annesiz bırakılmaz dedirtiyordu…
Oysa ben o zamanlar hiç kediden anlamıyordum hiç kedili bir hayat nedir bilmiyordum
Buna rağmen burada yanımızda olmak için fazla küçük olabildiğini sezebiliyordum..
Herşeyin acemiliğine denk geldin dolayısıyla…
Sen çok minik ama oldukça cabbar bir kediydin…
Ben titrek ve hiçbir şey bilmeyen sana bakmaya çalışan cebinde parası az bir öğrenciydim…
Seni getiren sana pek de fazla bakmadı işin gerçeği.. Bir müddet sonra bana kaldın güzelim… tüm güzelliğinle…iyi de oldu..
Seni ben seçmedim, adını ben koymadım, ben hayatıma sokmadım ama doğal olarak gelişen çok güzel bir şeydin…
Geceleri yanıma gelirdin, birlikte odamda kapının altını havlu ile tıkayıp uyurduk sigara dumanı gelmesin diye… Öğrenci evinin halleri işte..
Sana ne iyi mamalar seçebilecek bilgim vardı, ne de iyisini bilseydim de alabilecek param vardı…
Migrostan Whiskas alırdık iyi diye düşünüp onun parası bile zorlardı Hande ablanla bizi…
Normal süt verirdik bilmezdik inek sütü kedilere iyi gelmezmiş o zamanlar…
Hiçbir lüks eşyan yoktu, öğrenci evinde dağınıklıklarla çerle çöple oynar, mukavva kutularda yatardın…
O zamanlar iran kedisi denen bir kedi olduğunu İranlı bir prenses olduğunu bilmezdik..
Evimize arkadaşlarımız gelirdi onlar seni sevmeye çalıştıkça snobluk yapar ben iran prensesiyim dercesine herkesi patilerinle ittirirdin..
Bizim halimizi hoş gördüğün ve katlandığın için müteşekkiriz ne diyelim 🙂
O fazla miniminicik hallerinde bile en çok öne çıkan halin tavrın kaçma isteğindi…
Sürekli dış kapıdan kaçmak isterdin, kim bilir annene mi gitmeyi isterdin..
Bak bugün 13 yaşındasın hâlen dış kapıdan kaçma isteğin dinmedi…
Küçüklükten beri kuytu yerleri çok sever en olmayacak köşelere ilişir bizi evde kedi aramaktan delirtirdin..
Bunu en son tüm ev halkı olarak 2 gün önce yaşadık  🙂 ve sık sık da yaşıyoruz..
Hâliyle kaçma huyun da olunca seni seviyoruz ve kaybetmek istemiyoruz..
Sürekli telaşla kısa zaman aralıklarıyla evde dip köşe seni arıyoruz
Ve sen tüm umursamazlığınla ses dâhi çıkarmadan o köşelerde bekliyorsun
Sanki saklambaç oynar gibi seni sobelemeden kesinlikle çıkmıyorsun…
Dünyanın en şanslı insanlarından biriyim, sen benim ilk kedimsin ve hâlen benimlesin
Yanımızdan kimler geldi geçti, birlikte büyüdük ve hâlâ yan yanayız..
Üniversite okuduk, mezun olduk, İstanbulda 4 ev değiştirdik bekar hayatı yaşadık
Evlendik yanımıza kardeş kediler geldi birini yitirdik biri hâlâ bizimle…
Bir insan çocuk geldi, biliyorum seni biraz sıkıyor ama merak etme o da küçük büyüyecek…
Ve ben nasıl benimle birlikte büyüdüysen onunla birlikte de büyümeni çok istiyorum…
Güvendiğim yanım, tüylü pofuduk aşkım…
Seni kimi zaman annemi özleyince annem dedim sevdim kimi zaman minik bebeğim dedim kimi zaman arkadaşım kimi zaman kedim…
Her zaman o yeşil bilmiş buğulu gözlerinle bana baktın ve bakıyorsun…
Yanımda uyumayı seviyorsun ve fırsat bulup yanımı kapıyorsun geceleri elim patinde senin mırlamanı dinleyerek uyumayı seviyorum..
Beni herkesten çok sevmene bayılıyorum,
Başında öleceğini beklediğim zor günler yaşadık çok şükür geçip gittiler
Bir şekilde şans yüzümüze güldü ve sana hayata dair yeni bir yol ışık açtı…
Belki çok dua ettiğimdendir o zamanlar, belki reikiler yaptığımdandır sana saatlerce
Allah biliyor ya kaç gece internet başında İngilizce veterinerlik literatürlerini okuyarak sabahlamıştım..
Hiçbir şey olmadığında her şeyi bırakmıştım… Belki de işe yarayan buydu bilemiyorum..
Ama bir şeyler bulduk ve hayata tutunduk…O günlerden sonra her gün kâr bize..
Sayende bir çok şey öğrendim sayende hayatımda kedi sayfası açıldı…
Çok şanslıyım hâlâ yanımdasın..
Benim pamuk ninem artık 13 yaşındasın…
Umarım 23 olduğunu da görürüz birlikte…
Seni seviyorum Coco

Reklamlar

About meltem

1983 yılı doğumlu, Anadolu Üniversitesi Reklamcılık ve Halkla İlişkiler bölümü mezunu, evli ve Coco ve Misha adında 2 kedi ve Uzay Deniz adında dünyalar tatlısı bir erkek çocuğu annesi editör ve metin yazarıyım :) Müziğe, doğaya, hayvanlara, mistik konulara ve sinemaya bayılıyorum. Meraklı bir İkizler yükselenli Koç burcu olarak, gündemi takip etmek ve en ilginç ipuçlarını bulup paylaşmak benim için bir zevk! Hem eğlenceli hem de bir şeyler öğrenebileceğiniz yazılar okumak için beni takip edin!

5 responses »

  1. Seni biz de seviyoruz Cococuğum. Çünkü öğrendik ki sen annenin ilham kaynağısın. Senin ona öğrettiklerini o bir sürü kedi anne babasıyla paylaşıyor ve bir sürü kedi sayende daha iyi anne babalara sahip oluyor. Daha mutlu yaşıyorlar. İyi ki dünyaya gelmişsin. İyi ki en doğru anneyi bulmuşsun ve onu mutlaka çok daha iyi biri yapmışsın. Bu arada seni çoluk çocukla uğraştırmak istememe ama elçiye zeval olmaz, Duman ve Milo bu kız 5 yaşından 1 ay bile fazla değildir diyor, çok güzelmişsin 🙂 Nice uzun yıllar Coco. Öpücükler

    Cevapla
  2. Sebiha+Furby+Minnoş

    Duygusal günlerimdeyim zaten, iki göz iki çeşme okudum 😢 Sağlıkla yaşasın coco 🙏 Aynı zamana da mişa ve uzay da. Hiç ayrılmayın emi 😘

    Cevapla
  3. belgin ugrayan

    ağlattın beni meltem , bal!ımı çok ozluyorum. şükurler olsun ki guzel kızım şeker yanımd şu anımızı paylaşmak istedim…

    cocon mişan ve denizinle uzun sağlık dolu bir omur dileirm…

    şeker ve belgin

    21 Ağustos 2017 01:19 tarihinde Kedili bir hayat, yaşanmaya daha çok değer!

    Cevapla

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: